Dinsdag 12 mei 2026
Menstrie, Clackmannanshire 🏴
Morgen is er in Stirling een conferentie / bewustwordingsdag over essentiële tremor. Daarom ben ik vandaag helemaal naar Schotland gereden om erbij te kunnen zijn.
Het was een volle dag rijden, met bijna 400 mijl voor de boeg. Ik heb de reis in stukken geknipt met verschillende stops, en dat pakte heel goed uit. Daardoor werd de dag echt plezierig. Op de een of andere manier was de ergste verkeersdrukte van de hele dag bij Birdlip op de A417, nog voordat ik Gloucestershire überhaupt uit was!
Mijn eerste stop was Essington Farm, net buiten Wolverhampton, vlak over de grens in Staffordshire. Ze hebben daar een boerderijwinkel, plus een slagerij, een delicatessenbalie, een café en een restaurant. In het restaurant nam ik een warme chocoladekoek, geserveerd met Staffordshire-roomijs, vanille, en ook de Essington Farm Milkshake of the Day. De smaak van vandaag was aardbei. Die was erg goed.
Daarna weer de weg op. Het langste stuk rijden aan één stuk was van Essington naar Lancaster: twee uur, 185 kilometer, oftewel 114 mijl, in één keer. In Lancaster parkeerde ik midden in het centrum, direct naast Lancaster Castle, en boekte ik mezelf op de eerstvolgende beschikbare rondleiding.
Toen ik vorig jaar in Lancaster stopte, was het kasteel gesloten, dus kon ik het alleen van buiten bekijken. Het was fijn om vandaag wel de rondleiding te kunnen doen. Het kasteel was tot 2011 een Category C-gevangenis en er is nog steeds een Crown Court gevestigd. Om die reden is het verboden om foto’s te maken in de meeste gebouwen die we tijdens de rondleiding bezochten. Daar staat een straf op van maximaal twee jaar gevangenis. In de praktijk heeft de rechtbank sinds 2019 niet meer in Lancaster gezeten. Juridisch gezien is het echter nog steeds een werkend gerechtsgebouw. Ik heb dan ook geen foto’s gemaakt toen de rondleiding ons naar dat deel van het terrein bracht.
Er waren wel een paar ruimtes waar we foto’s mochten maken. Namelijk twee van de gevangenisvleugels, die dateren uit de 18e en 19e eeuw, en de vleugel waar nu het Lancashire Police Museum is gevestigd. Dat politiemuseum is alleen op donderdag en vrijdag open, dus dat deel kon ik vandaag niet bekijken.
Ik vond de rondleiding erg interessant, met veel informatie over de geschiedenis van de gevangenis, de doodstraf in het Verenigd Koninkrijk en het Britse strafrechtsysteem, inclusief hoe dat systeem zich door de jaren heen heeft ontwikkeld.
Slechts 45 minuten verderop stopte ik bij Tebay Services voor iets te eten, voordat ik doorreed richting de grens. Ik was vanochtend om 07:55 uur van huis vertrokken en stak uiteindelijk om 16:30 uur de grens met Schotland over. Ik ging even van de snelweg af en reed het kleine stadje Moffat in om te tanken. In de stad tanken betekent geen snelwegprijzen, en het was zelfs goedkoper dan in Cirencester. Moffat lijkt me trouwens een plek die ooit een echt bezoek waard is. Het ligt op een route die wordt gepresenteerd als een “Scenic route to Edinburgh”.
Mijn volgende echte stop was het marktstadje Strathaven, in South Lanarkshire. Je spreekt het uit als “Stray-ven”, en dus niet zoals mijn navigatie het zei, die momenteel op Nederlands staat ingesteld: “Straat Hafen” met een Nederlands accent. In de zon zag het stadje er prachtig uit. Ik vond er een heerlijke ijssalon, Poppi’s Ices, die pas drie dagen geleden voor het eerst de deuren had geopend! Italiaans geïnspireerd, maar gemaakt in Schotland. Ze hebben twee versies van vanille-ijs, precies zoals Poppi, opa dus, ze vroeger in Italië maakte. Ik nam de klassieke vanille met Biscoff-kruimels eroverheen. Erg goed! Zeker proberen als je er eens in de buurt bent.
Vanaf daar was het nog maar een uur rijden naar mijn eindbestemming van vandaag. Vijf minuten buiten Stirling, en net over de grens in Clackmannanshire, verblijf ik vanavond in het Broomhall Castle Hotel in Menstrie.
Bij aankomst was er een kleine verwarring: ze konden de sleutel van mijn kamer niet vinden. Dus in plaats van een eenpersoonskamer lijk ik nu in een tweepersoonskamer te zijn beland, met ook nog een grote driezitsbank, een fauteuil, een salontafel en een televisie midden in de kamer, plus een geweldig uitzicht over het landschap van Clackmannanshire.
Er zijn zoveel hoekjes en gaatjes te ontdekken in mijn kamer. Ik heb zelfs twee van de torentjes van het kasteel! Het landschap hier ziet er prachtig uit, en ik wou dat ik langer bleef. De omgeving maakt deel uit van de uitlopers van de Ochil Hills, een heuvelrug ten noorden van de Forth Valley. Het is heerlijk comfortabel om hier op de bank te zitten terwijl ik deze blog schrijf.
Als avondeten had ik Balmoral chicken: kip gevuld met haggis, omwikkeld met bacon, in een romige saus, geserveerd met aardappelpuree.
Morgen de conferentie, daarna door naar Edinburgh.
Goedenacht,
Oíche mhaith in het Gaelic,
Guid nicht in het Scots. 37% van de lokale bevolking spreekt of leest Scots, waarmee Clackmannanshire de council area is met de op acht na hoogste Scots-vaardigheid.
FH.
Dit bericht is beschikbaar in:
🏴 Gàidhlig · 🏴 English · 🇩🇪 Deutsch · 🇬🇷 Ελληνικά
