Maandag 7 september 2026
Skala Marion en Potos, Thassos 🇬🇷
Soms ben je al een paar dagen op vakantie voordat je toekomt aan de plek die vlak voor je deur ligt. Vandaag maakten we na nog een bezoek aan Skala Marion eindelijk tijd voor het strand van Potos: zwemmen met mam, uitzicht op de Heilige Berg en een zonsondergang waarvoor we graag wat langer bleven.
Ook op Thassos begint september merkbaar te worden. Toen we terugkwamen in Σκάλα Μαριών (Skala Marion), waren ze bezig het waterpark af te breken dat aan één kant van het strand flink wat ruimte inneemt. Nu in steeds meer Europese landen de scholen weer beginnen, wordt het op het eiland net iets rustiger en is er wat meer plek op het zand. Hier voelt het nog volop als zomer en de temperaturen zijn nog steeds hoog. Er is alleen wat meer ruimte om ervan te genieten.
We vonden het fijn om weer terug te zijn, maar wilden ook wat tijd overhouden voor Ποτός (Potos). Het strand ligt vlak bij ons appartement, op loopafstand, maar we waren er deze vakantie nog helemaal niet aan toegekomen. Op de een of andere manier gingen we steeds ergens anders naartoe.
Misschien is dat het lastige van maar een week op het eiland, als je je vakantie over twee plekken verdeelt. Ik zou graag meer tijd hebben om in de buurt te ontspannen, zonder andere plannen dan zwemmen en iets eten. Maar ik zou ook graag meer tijd hebben om in de auto te stappen en de verder weg gelegen delen van het eiland te verkennen. Een week lijkt voor allebei gewoon nooit genoeg!
Vandaag maakten we in ieder geval tijd voor het strand om de hoek. In Potos was het nog heerlijk warm. Mam en ik gingen zwemmen en zochten daarna een plekje om naar de zonsondergang te kijken. Over het water hadden we een prachtig uitzicht op Athos (Άγιο Όρος, de Heilige Berg) aan de verre horizon.
Er gaat echt niets boven een Griekse zonsondergang. Er is iets bijzonders aan ernaar kijken vanaf het strand, met de geur van eten uit de strandrestaurants en het vooruitzicht van een ontspannen avond. Het water vangt het licht, de lucht kleurt eerst goud en dan rood, en ik wil telkens nog wat langer blijven. Vooral die diepe rode tinten vind ik prachtig. Hoeveel zonsondergangen ik hier ook al heb gezien, ik blijf er steeds weer even voor stilstaan.
In Potos kwamen we ook iets tegen uit een vakantie van lang geleden. We vonden een restaurant aan het strand terug waar we 25 jaar geleden zijn geweest, toen ik nog heel klein was. Voor morgenavond hebben we een tafel gereserveerd. Ik herinner me er zelf niets van. Het was destijds heel eenvoudig opgezet, en sindsdien is er veel veranderd. Na al die tijd gaan we er weer naartoe!
Καληνύχτα,
FH.
